:+: สวนดอกไม้ของคุณยาย :+:

ชอบเรื่องนี้มานานแล้ว แต่มันดันเป็นเรื่องยาว คนแต่งก็แต่ไม่จบซักกะที เลยไม่กล้าแปล แต่ในที่สุด ก็เกิดอยากแปลขึ้นมา (ซะงั้น) เลยเมล์ไปขอแปลกับผู้แต่ง เขาตอบตกลงให้แปลได้ พร้อมยืนยันมาว่าจะแต่งต่อจนจบแน่ๆ ก็เลยได้ฤกษ์ post ซะที

อะไรนะ? ฟิกวายอีกแล้วเหรอ? ก็แน่ละสิ แต่ว่าเรื่องนี้น่ารักจริงๆ นะ... จริงๆ น๊า

ลองอ่านดูเถอะน่า ผิดพลาดตรงไหนจะได้ช่วยบอกกัน

------------------------------------------------------------

As You Wish

สเนปกับแฮร์รี่ภาคเทพนิยาย (ประมาณนั้น)

By: Darth Stitch

Translation: Choco
Author's Page: http://darth-stitch.livejournal.com/
Rating: PG
Paring: HP-SS
Summary: ฟิกยาวหลายตอนจบ ที่แต่งล้อเรื่อง The Princess Bride โดยมีตัวเอกคือแฮร์รี่ พอตเตอร์ และเซเวอร์รัส สเนป ทายซิใครจะเป็น “เจ้าสาว”?
Note: ผู้แต่งเขาบอกว่าเรื่องนี้มันปัญญาอ่อน แล้วก็หวานแหววซะไม่มี ยุงบินกันให้ครึ่ด แถมด้วยโจรสลัดอีกตะหาก อย่าไปสนเรื่องต้นฉบับของแท้มันเล้ย
Disclaimer: ฟิกเรื่องนี้แต่งโดย Darth Stitch จากเรื่องแฮร์รี่พอตเตอร์ของ JKR ส่วน Choco ก็เป็นคนที่ชอบเรื่องนี้มากๆ จึงนำมาแปล โดยได้รับอนุญาตจากผู้แต่งเรียบร้อยแล้วจ้ะ
Warning: เตือนกันตามธรรมเนียม นี่เป็นฟิกแฮร์รี่ พอตเตอร์ กับเซเวอร์รัส สเนป ย้ำกันขนาดนี้ก็รู้ๆ กันอยู่แล้วนะว่าเป็นฟิกวาย ชาย-ชาย ถ้าคุณรับไม่ได้ละก็ รีบปิดหน้าต่างนี้ซะแล้วโกยแน่บไปเลย!

~*~*~*~

"...true love is the best thing in the world, except for cough drops. Everybody knows that." - Miracle Max

(จาก The Princess Bride - S. Morgenstern's Classic Tale of True Love and High Adventure, the "Good Parts" Version โดย William Goldman)

~*~*~*~

อารัมภบท

หูของเธออื้อ ศีรษะของเธอปวด คอก็เจ็บ แถมยังคัดจมูกจนหายใจไม่ออก เธอกอดเจ้าแพดดี้ตุ๊กตายัดนุ่นไว้แน่นแล้วคราง เธอรู้สึกย่ำแย่เสียเหลือเกิน

พูดง่ายๆ ว่า แคทเธอริน่ากำลังป่วยนั่นเอง

ผู้ปกครองทั้งคู่แสนจะเป็นห่วงเป็นใย คอยเฝ้าเธอแจตลอดทั้งวัน คอยป้อนยาที่แสนจะไม่อร่อยให้เธอกิน ต้มซุปไก่ยกมาให้ หยิบกระดาษทิชชูมาเพิ่มให้ตั้งหลายกล่อง แถมด้วยน้ำผลไม้ และผ้านวมอีกหลายผืน ปกติแล้วเธอเป็นคนอารมณ์ดี และเป็นเด็กหญิงน้อยๆ ที่แสนจะว่าง่าย (ส่วนใหญ่ละน่า คุณพ่อของเธอพูดงึมงำพลางกลอกตา) แต่จะมีเด็กสักกี่คนเชียวที่จะยังอารมณ์ดีอยู่ได้ ในเมื่อพระอาทิตย์ส่องแสง อากาศก็แจ่มใสน่าออกไปเล่นเป็นที่สุด แต่ตัวเองกลับต้องมานอนป่วยอยู่แบบนี้

เมื่อแดดดี้แง้มประตูห้องนอนของเธอแล้วโผล่หน้าเข้ามา แคทเธอริน่าก็ครางหงิงแล้วซุกหน้าซ่อนกับขนนุ่มๆ ของแพดดี้ “ไม่เอายาแล้วนะคะ แด้ด”

“ไม่ต้องกินยาแล้วจ้ะ แดดดี้สัญญา” เขาตอบอย่างอ่อนโยน แล้วก้าวเข้ามาในห้อง ที่นอนยวบเมื่อเขานั่งลงข้างเธอบนเตียง เมื่อชักชวนให้เธอผละจากแพดดี้มาได้ เขาก็แสดงให้เธอดูว่า เขาไม่ได้นำยารสชาติอี๋แหวะมาด้วยจริงๆ

แต่เป็นหนังสือเล่มหนึ่งแทน

ปกติแล้วแคทเธอริน่าชอบหนังสือ ครอบครัวของเธอเป็นคนรักหนังสือ โดยเฉพาะคุณพ่อ ดังนั้นเธอจึงชอบอ่านหนังสือเช่นกัน แต่ตอนนี้ เธอปวดหัวมากจนเกินกว่าที่จะอยากเหลือบแลหนังสือใดๆ

“หนูไม่อยากอ่าน”

“ไม่ต้องหรอกลูก” แดดดี้ปลอบ “แดดดี้จะอ่านให้ฟังเอง หนูต้องชอบเรื่องนี้แน่ๆ สัญญาจ้ะ”

“ในเรื่องมีเจ้าชายรึเปล่าคะ?”

“มีจ้ะ แล้วก็มียักษ์ด้วย”

เธอหัวเราะเพลียๆ “หนูชอบยักษ์” เธอชอบจริงๆ ชอบมากเสียด้วย “โจรสลัดละคะ?” เธอชอบโจรสลัดด้วยเช่นกัน

“แหม มีสิ แล้วก็มีการต่อสู้ และการดวลดาบ และ –“

“เวทย์มนต์?”

“มีเหมือนกันจ้ะ แล้วก็มีความรัก รักแท้” พูดถึงตรงนี้แดดดี้ก็ยิ้ม แคทเธอริน่าชอบเห็นแดดดี้ยิ้มมากเลยละ

“จิมมี่เกลียดเรื่องหวานแหวว” เธอบอกเขา จิมมี่เป็นลูกทูนหัวของแดดดี้ เธอจึงได้พบเขาค่อนข้างบ่อย เธอสูดจมูกเบาๆ อย่างรังเกียจอยู่หลังกระดาษทิชชู “แต่หนูชอบนี่” เธอทำหน้าบึ้ง “แล้วก็ ไม่เห็นจะต้องเป็นเด็กผู้หญิงก่อนถึงจะชอบได้ซะหน่อย”

“ก็ไม่เห็นเป็นไรนี่” แดดดี้หัวเราะ แล้วขยี้ผมเธอเบาๆ “เอ้า เริ่มเลยดีไหม?”

“ค่ะ เล่าเลย!” แล้วเธอก็สูดน้ำมูกอีกหน แคทเธอริน่าเกลียดการล้มป่วยจริงๆ เล้ย

“ตามประสงค์จ้ะ” แดดดี้ขยับตัวให้อยู่ในท่าที่สบายข้างๆ เธอ เขาเปิดหนังสือแล้วเริ่มอ่าน

~* จบตอน *~

 บทต่อไป

------------------------------------------------------------

แปลคร่าวๆ ไปถึงบทที่ 5 แล้ว คิดว่าน่าจะลงต่อเนื่องได้นะ แฮ่ม... ลองติดตามดูซิว่า เทพนิยายที่แดดดี้อ่านให้แคทเธอริน่าฟังนั้นสนุกจริงๆ อย่างที่แด้ดดี้สัญญารึเปล่า หุหุหุ