:+: สวนดอกไม้ของคุณยาย :+:

วันที่ 8 ของการไปเยือนแคว้นแดนสิขิม ซึ่งก็เป็นวันที่ 4 ของการเทรคกิ้ง ... เอาน่า ทริปนี้มันต้องอัพจนจบได้สิน่า เชื่อหรือไม่!? ต้องตามไปดู!!

ความเดิมในตอนที่แล้ว:

Sikkim Day 1
Sikkim Day 2 
Sikkim Day 2 (ฉบับเสริม)
Sikkim Day 3
Sikkim Day 4
Sikkim Day 5
Sikkim Day 6
Sikkim Day 7

หลังจากผจญความหนาวและอาการเดี้ยงแบบต่างๆ กันในคืนที่ผ่านมา หิมะก็หยุดตกในช่วงกลางดึก พอถึงเช้าอากาศก็แจ่มใส....

ลูกหาบช่วยเคาะหิมะออกจากเต้นท์เรียบร้อยตั้งแต่กลางดึก อุณหภูมิในและนอกเต้นท์เท่ากันเปี๊ยบ

ป้าย "ทางไปสุขา" และทางไปสุขาที่ประดับประดาไปด้วยหิมะขาว

เพิงสีเขียวหลังน้อยๆ หลังคาปกคลุมไปด้วยหิมะ ตั้งอยู่ท่ามกลางขุนเขาตระหง่าน (ดูๆ ไปก็สวยดี ถ้าไม่นึกถึงตอนเข้าไปใช้น่ะนะ... )

ทำธุระส่วนตัวเสร็จสรรพ ก็มากินอาหารเช้า นั่งเมาท์รอจนลูกหาบเก็บสัมภาระเรียบร้อย

ราวๆ 7 โมงครึ่งก็ออกเดินทางลงจากซงกรี ด้วยเส้นทางเดียวกับตอน ขามา 

วันนี้ฟ้าเปิดตั้งแต่เช้า เห็นขุนเขาใหญ่สล้างลดหลั่นกันไปจนสุดลูกหูลูกตา

 เห็นชัดแจ๋วเลยว่าต้องเดินไปทางไหน ไกลเท่าไหร่

ทางเดิมที่เดินมาเมื่อวานซืน ขามาหมอกหนามากจนไม่รู้เลยว่าสองข้างทางเป็นทะเลสาบเล็กๆ วันนี้หิมะน่าจะหนาว่าเดิม 

 ผิวน้ำกลายเป็นแผ่นน้ำแข็งไปซะแล้ว ก๊อกๆๆ 

ดอกกุหลาบพันปี ก็มีเกล็ดน้ำแข็งเกาะอยู่พร่างพราย

  .... อึจามรี (หรือม้า?) ก็มีเกล็ดหิมะเกาะอยู่พราวพร่าง ...แปลกดีที่บนดินกลับไม่มีหิมะ เอ รึว่าอึเป็นฉนวนได้ดีกันนะ?

ไม่มีหมอกเลยซักนิด เลยเห็นว่าทางลงนี่ชันสุดๆ ถึงจะไม่เหนื่อยเท่ากับตอนตะกายขึ้น แต่ต้องเกร็งขาและค่อนข้างกระแทก สรุปว่าขาขึ้นเมื่อย แต่ขาลงปวดข้อ ฮาฮา

แน่นอน... แป๊บเดียวเหล่าลูกหาบที่ออกสตาร์ททีหลังก็ตามมาทัน แซงเราไปตามระเบียบ

มอสรูปร่างประหลาดๆ

สวนทางกับม้าน้อยที่ก้มหน้าก้มตาแบกอาหารของตัวเองขึ้นเขา 

เดินๆ พักๆ ประมาณบ่ายโมงก็ถึงด่านสุดท้ายอันเป็นทางโคตะระชัน สูงมากขนาดต้องค่อยๆ ตะแคงลง (บางช่วงก็ต้องเอาก้นไถลงไป) สมาชิกหลายคนถึงกับออกปากว่า "ดีนะที่ตอนขึ้นหมอกหนาเลยมองไม่เห็นทาง ถ้าเห็นว่าชันขนาดนี้ ถอดใจนอนรออยู่ที่ตีนภูแหงๆ" 

เห็นหมู่บ้านอยู่ลิบๆ ใกล้ถึงแคมป์ Tshoka แล้วเฟ้ย~

ผ่านร้านขายของที่ระลึก (ร้านเดียวในหมู่บ้าน?) เป็นสินค้าพื้นเมือง

มี "ไวตามิลค์พื้นเมือง" ขายด้วย o_O มาจากไหนเนี๊ยะ...

ได้กินอาหารกลางวันราวๆ บ่ายโมง 40 มะเขือเทศให้ความสดชื่นดีแฮะ

ไกด์ไปยึดห้องในบ้านพักมาให้พวกเราได้ โดยถือสิทธิ์ว่ามีคนเดี้ยงไป 2 คน นักเดินทางกลุ่มที่กำลังเดินขึ้น (ซึ่งจริงๆ จะได้นอนห้องนี้) ก็ไม่เชื่อ เลยมาเดินวนเวียน พยายามแอบมองผ่านประตูดูว่ามีคนป่วยอยู่ในห้องจริงรึเปล่า สุดท้ายอดรนทนไม่ได้เลยเปิดประตูโผล่หน้ามาทักทายแล้วเลียบๆ เคียงๆ ชวนคุย สายตาก็มองๆ หาคนป่วย เสร็จก็ออกไปบ่นๆ ว่าไชนีสเกิร์ลพวกนี้ไม่เห็นจะดูป่วยเลยนี่หว่า... ก็นะ ยังไม่ถึงกับต้องหามหรอกแต่ขืนไปนอนเต้นท์ป่วยหนักกว่าเดิมคงยุ่ง

จะว่าไป ตลอดทริปนี้ยังไม่เคยมีใครเดาถูกเลยแฮะว่าพวกเราเป็นคนไทย มีแต่ทายว่าเป็นญี่ปุ่น ไต้หวัน เกาหลี ฯลฯ ... ขนาดโดนแขกถามว่าเป็นคนภูฐานรึเปล่าก็ยังมี   รึคนไทยเค้าไม่เที่ยวแบบนี้กันฟระ

 ยามบ่าย ชาวคณะที่ยังสดชื่นแข็งแรงก็ไปเดินเล่นในบริเวณหมู่บ้าน (ที่พักไม่ได้ขาดแคลนถึงกับต้องไปกางเต้นท์นอนข้างสถูปหรอก แต่ตรงนี้วิวดีน่ะ) 

ต้นนี้ดอกขาวเด่น สวยมาก ใบไม่ยักกะมี

 ซูมดูใกล้ๆ ใช่ดอกแมกโนเลียรึเปล่านะ?

แต่นแต๊น!! อุพื้นเมืองที่เห็นเขาผึ่งเมล็ดข้าวฟ่างอยู่เมื่อตอนขามา

วิธีกินเหมือนอุไทยเลย เติมน้ำลงไปแล้วใช้หลอดต้นอ้อกระทุ้งๆ ตำๆ แล้วค่อยดูด พอหมดก็เติมน้ำแล้วตำๆ กินไปเรื่อยๆ จนกว่าจะจืด

แฮ่ม... นี่ก็เบียร์พื้นเมืองคาร์ล... เอ๊ย ดานส์เบิร์ก

ศาลาที่ไปนั่งดูดอุชมวิว สุขใจจริงๆ  ราวๆ 5 โมงเย็น ฟ้าเปิดเห็นยอดคันเชนจุงก้าชัดเจน

ในเวลาเดียวกันนั้น ณ ด้านหลังของบ้านพักนักเดินทาง อันเป็นตำแหน่งที่ตั้งของส้วม ซึ่งมีเนินขนาดเล็กสำหรับกางเต้นท์อยู่ใกล้ๆ ถัดไปทางขวาเล็กน้อย ...

ก็มีคนร้องเรียกให้ออกมาดูยอดเขาคันเชนจุงก้าเหมือนกัน เหล่านักท่องเที่ยวก็แห่กันออกมาดู ทั้งกลุ่มที่กำลังจะเดินขึ้นไป (ไม่แน่ว่าขึ้นไปแล้วจะได้เห็นรึเปล่า ถ้าไปถึงแล้วฟ้าปิดก็เป็นอันว่าอด) และกลุ่มที่เพิ่งกลับลงมา (แหม ตรงนี้ก็เห็นนี่หว่า แต่ไหนๆ ก็มาแล้วต้องดูซะให้คุ้ม) เหอๆ

เมฆที่หนาครึ้มถูกพัดออกไป เห็นยอดเขาชัดเจน

ทุกคนที่ยืนดูอยู่หลังบ้านพักต่างก็ดื่มด่ำกับภาพของเทือกเขาสูง... คันเชนจุงก้าอันแสนงดงาม เป้าหมายสุดปรารถนาของเหล่านักเดินทาง

มื้อเย็นวันนี้กินตอนหนึ่งทุ่มตามปกติ อันนี้เป็นพายปริศนา (เค้ก?) หน้าตาประหลาด มีไข่ต้มโปะหน้าด้วย ดูท่ากุ๊กจะบรรจงทำประดิดประดอยสุดฝีมือ

ตบท้ายมื้อเย็นด้วยฟรุตสลัดกระป๋องเสิร์ฟมาแบบอุ่นนิดๆ ไม่รู้ทำไม รู้สึกว่ามันอร่อยมากเลย

 กินเสร็จก็แปรงฟันนอน พักผ่อนเอาแรงสำหรับวันต่อไป (หืม? อะไรนะ อาบน้ำ? มันคืออะไรเหรอ?)

โปรดติดตามเรื่องราวในวันที่ 9 ได้ในเร็วๆ นี้.... เหอๆ