Food

เมื่อวาน (วันเสาร์) ตอนบ่ายๆ ค่อนข้างว่าง หลังจากตื่นเอาเกือบๆ เที่ยง เอาผ้าไปซัก เก็บกวาดถูห้องเรียบร้อยแล้วก็เกิดอยากกินข้าวราดแกงกะหรี่ญี่ปุ่น นึกไปนึกมาก็อยากกินโครเกะ (จะออกเสียงว่ายังไงดีล่ะ มันเคยชินกับการออกเสียงแบบญี่ปุ่นๆครั้งไปเปิดพจนานุกรรมดู ในนั้นมันบอกว่า "คโรเคท" ... ยิ่งหนักเข้าไปใหญ่ ^^; ) ด้วย เกิดคึกขึ้นมา.. เนื้อหมูสับก็มีแล้ว มันฝรั่งก็มี... อืม เกล็ดขนมปังก็เพิ่งซื้อมาเมื่อวานซืนเอง อย่ากระนั้นเลย ทำโครเกะกินกับข้าวราดแกงด้วยดีกว่า แฮ่ม...

ปัญหาคือว่า.. ไม่มีสูตรน่ะสิ เคยทำหนนึงเมื่อประมาณ 5 ปีก่อนโน่นแน่ะ แถมตอนนั้นมีเพื่อนชาวญี่ปุ่นมาช่วยกันทำ (คือ เราช่วยเขาทำ) เวลาก็ล่วงเลยมานานแล้ว... จำไม่ได้ว่าใส่อะไรมั่ง... แต่ด้วยความขี้เกียจนอนอืดอยู่ในห้องทั้งวัน ก็เลยไม่อยากจะลากสังขารออกมาหาสูตรจากเน็ท เอาน่า มั่วๆ ไป ไอ้ก้อนๆ เนื้อผสมมันชุบแป้ง มันก็คงจะใช้ได้เหมือนๆ กันหมดแหละ ฮ่าฮ่า

ระหว่างที่คิดไปคิดมาก็เริ่มหิว เลยหยิบเต้าหู้ขาว 1 ก้อนมาหั่นเป็น 6 ชิ้นแล้วทอดกรอบๆ กะว่าจะกินรองท้องไปก่อนระหว่างทำอาหารอย่างอื่นๆ ...

หยิบของพร้อมสรรพ ก็เริ่มลุย หุงข้าวก่อน แล้วก็ทอดเต้าหู้ไปพลางหั่นส่วนผสมผัดๆ ต้มๆ ทำแกงกะหรี่ ระหว่างรอแกงกะหรี่สุกนิ่มดีก็ผสมส่วนผสมทำโครเกะไปพลางๆ อาหาร 3 อย่างทำไปพร้อมๆ กันด้วยเตาไฟฟ้าอันเดียวฮ่ะ แบบว่าโลภมากอยากกินหลายอย่างก็เงี้ย

เมนูที่ 1: เต้าหู้ทอดร้อนๆ กับน้ำจิ้มกระเทียมจ้า

1. เอาเต้าหู้ขาวแบบก้อนสี่เหลี่ยม 1 ก้อน หั่นเป็น 6 ชิ้น ทอดกรอบๆ ด้วยไฟกลาง

2. ตีกระเทียม 2-3 กลีบ สับๆๆ แล้วผสมกับน้ำส้มสายชู เหยาะเกลือหน่อยนึง .... แค่นี้แหละไม่ต้องสงสัยหรอก... แค่นี้จริงๆ ถ้ากลัวเปรี้ยวไปก็ผสมน้ำหน่อยนึง

ทอดเสร็จก็เอาเต้าหู้กรอบนอกนุ่มในร้อนๆ มาจิ้มกิน โอย ทั้งร้อน ทั้งอร่อย... (ส่วนมากปากจะพองเพราะรีบกิน) ในรูปข้างล่างนี่ก็เหลือมาแค่ 2 ชิ้น ค่อนข้างเหี่ยวๆ ไม่ร้อนแล้วด้วย เพราะกว่าจะเอามาถ่ายได้ก็ซัดเข้าไปแล้ว 4.... อิ่มไปครึ่งท้อง...

 

เมนูที่ 2: โครเกะหมูสยามซาโต้

1. ควักหมูสับที่แยกใส่ถุงเล็กๆ แช่ฟรีสไว้ออกมาทิ้งให้ละลาย 2 ถุง (ขนาดพอใส่มาม่ากินได้ 3 ครั้ง) แล้วสับซ้ำอีก 2-3 ฉึก (ที่ร้านเค้าบดมาไม่ละเอียด)

2. ใส่เครื่องปรุงรสตามสัญชาติญาณล้วนๆเพราะไม่รู้ว่าจริงๆ แล้วมันต้องใส่อะไรมั่งก็เลยจัดการโรยเกลือ พริกไทย เหยาะแม็กกี้ (แทนโชยุ/ซิอิ๊ว??) โกยมายองเนสเบสฟู้ดที่เหลือก้นกระปุกลงไปประมาณ 1 ช้อนกินข้าว และ..... เนื่องจากไม่มีเหล้ามิริน จึงเทเหล้าปรุงรสสยามซาโต้ (Siam Sato) หรืออีกนัยหนึ่ง สยามสาโท ลงไป 2 ฉอก... ก็ประมาณ 2 ช้อนกินข้าวละมัง... อืมมม หอมๆ แปลกๆ ดีน๊อ...

3. หั่นมันฝรั่งเป็นชิ้นๆ ต้ม จะได้สุกไวๆ หน่อย (หิวเฟ้ย) แล้วเอามาโยนใส่หมูที่ปรุงรสแล้ว เอาส้อมกดๆ บี้ๆ ให้แตกพอหยาบๆ แล้วก็คลุก คลุก คลุก

4. ปั้นเป็นก้อนรีๆ ชุบไข่ + เกล็ดขนมปัง แล้วจับทอด เป็นอันเสร็จ หน้าตาออกมาเป็นยังงี้

น้ำมันที่ใช้ทอดเป็นน้ำมันเก่าที่ทอดเบคอนกับเต้าหู้ไปแล้ว เลยออกมามอมๆ ไปหน่อย ไม่เหลืองทองสดใสเท่าที่ควร แต่รสชาติก็..... อร่อยนะ... หอมๆ ร้อนๆ กรอบๆ... แหม ของทอดเนี่ย ถ้าร้อนๆ ก็อร่อยทั้งนั้นแหละน่า! แถมทำเองก็ต้องอร่อยอยู่แล้วล่ะ สรุปว่า สยามซาโต้ก็คงใช้ได้.... ละมัง (เหรอ??)

 

เมนูที่ 3: แกงกะหรี่เนื้อใส่เกาลัด

1. เอาเนื้อวัวมาหั่นหนาหน่อย แต่ไม่หนามาก คือหนาพอดีๆ (เออน่า... ของแบบนี้มันบรรยายลำบากอะ เอาเป็นว่าแล้วแต่ก็ละกัน)

2. หั่นหัวหอมเป็นชิ้นเล็กๆ เอาไปผัดพอเหลือง (ใช้น้ำมันที่เหลือจากทอดเต้าหู้นั่นแหละ ทอดซ้ำแค่ 2-3 ครั้งจะเป็นมะเร็งตายก็ให้มันรู้ไป) โยนเนื้อวัวตามลงไป แล้วก็ใส่มันฝรั่งหั่นเป็นชิ้นลงไปตามอีก...

3. เติมน้ำ ต้มไปเรื่อยๆๆๆๆๆ จนกว่าเนื้อวัวจะนิ่ม (ระหว่างนี้ก็เอาเวลารอไปผสมโครเกะ + กินเต้าหู้ทอดไง)พลางแกะเกาลัดที่ซื้อมาจากหาดใหญ่เมื่อครึ่งปีก่อน ประมาณ 20 ลูก หั่นครึ่งลูกแล้วโยนลงไปต้มด้วย (แหม แช่ฟรีสไว้ ไม่เสียหรอกน่า....)

4. กะว่าได้ที่แล้วก็ใส่เครื่องปรุงแกงกะหรี่ญี่ปุ่น แบบที่ขายกันทั่วๆ ไป (จำยี่ห้อไม่ได้ แต่มีสีทองๆ ที่กล่อง) ลงไป 3 ก้อน ฮ่าฮ่า นี่สิเคล็ดลับความอร่อย...

5. ตักมาราดข้าว... เป็นอันเรียบร้อย ที่ไม่ใส่ผักอย่างอื่นหรือแครอทก็เพราะว่าไม่ชอบกินน่ะสิ ของที่ไม่ชอบจะใส่ลงไปทำไม ทำอาหารกินเองมันก็สะดวกยังงี้แหละ

กว่าจะทำเสร็จก็อิ่มเต้าหู้ทอดไปครึ่งท้อง ที่ตั้งใจว่าจะกินจานใหญ่ๆ ก็เลยเหลือแค่ถ้วยน้อยๆ ถ้วยนี้เท่านั้นเอง บรรจงหยิบโครเกะมาวางแปะหน้า ให้สมกะที่อยากกินตั้งแต่แรก แถมด้วยเต้าหู้อีก 2 ชิ้นที่เหลือ มองๆ ดูแล้ว อาหารเย็นวันนี้นี่มีแต่ของสีน้ำตาลๆ ทั้งนั้นเลยแฮะ แล้วไอ้พวกผักเขียวๆ แดงๆ มันหายไปไหนหมดเนี่ย... เอาเถอะ.. ช่างมัน ซัดดีกว่า

กินเสร็จแล้วสรุปได้ว่า อร่อยมาก!!!

(รึใครจะเถียง?? - -+)

 

ชีวิตที่อยู่ในกรอบ >_<

posted on 11 Oct 2005 09:20 by choco  in Food

หลังจากกินแต่ของสีน้ำตาลๆ ไปเมื่อวันก่อนโน้น วันถัดมา (จริงๆ ก็คือเมื่อวานซืน)ก็เลยว่าจะกินผักให้เยอะๆ ชดเชยซะหน่อย พอดีในตู้เย็นมีดอกแค (เก็บมา 2 วัน) กับผักกาดขาว (เก็บไว้ 8-9 วันแล้ว) แล้วก็ไข่เจียวชะอม (2 วันเหมือนกัน) อยู่แหม ช่างพอดิบพอดีจัง ทำแกงส้มชะอมอมอมไข่ใส่ทูน่ากินกะข้าวละกันวันนี้

เครื่องปรุง

1. เครื่องแกงส้มสำเร็จรูปตราโลโบ้ ... (ทำไมอะ ใช้สำเร็จรูปแล้วไง..) จริงตราอะไรก็ไม่อร่อยเหมือนกันทั้งนั้นแหละ

2. มะขามเปียกค้างปีทั้งเหนียวหนึบทั้งแข็งโป๊ก เคาะ ดึง บิด ทึ้งออกมาก้อนนึงแล้วเทน้ำร้อนใส่ให้ละลาย

3. บรรดาผักค้างๆ ในตู้เย็น อันได้แก่ผักกาดขาวค่อนหัว และดอกแค 5 บาท (ปกติแม่ค้าที่ตลาดนัดขายถุงละ 10 ขาท พอขอซื้อแค่ 5 บาท เขาก็หยิบๆ กำๆ ให้เยอะมาก จนเกือบเท่า 10 บาทแน่ะ ต้องบอกว่าพอแล้ว ^^;)

4. ทูน่ากระป๋อง ครึ่งกระป๋องพอ เหลืออีกครึ่งไว้ทำข้าวปั้นไส้ทูน่า :3

ต้มน้ำแล้วใส่เครื่องแกง + ปลาทูน่ายีๆๆ ใส่ผักแล้วก็น้ำมะขามเปียก น้ำปลา น้ำตาลนิดนึง ชิมๆ ดู อืม.. พอแหลกล่ายแฮะ แต่ยังไม่หอม อย่ากระนั้นเลย เราเคยเอาหัวกระชายยัดลงดินปลูกไว้ในกระถางใบน้อยอยู่กระถางนึง มาบัดนี้มันก็โตจนล้นกระถางแล้ว แต่ไม่เคยขุดออกมาทำอะไรกินเลย (แบบว่า ขี้เกียจ...) วันนี้ฤกษ์ดี ไปขุดมาทุบๆ ใส่ลงไปเพิ่มความหอมของเครื่องแกงซะหน่อยละกัน... ว่าแล้วก็ยุรยาตรไปยังกระถางกระชาย...

นี่ไง... กระถางเนี้ยหม่ามี๊เลี้ยงดูมันอย่างดีนะเนี่ย เอาน้ำชาก้นแก้วเทรดทุกวัน (ถ้าไม่ลืม) ขอบๆ ใบที่เกรียมๆ หน่อยๆ นั่นไม่รู้เพราะขาดสารอาหารหรือโดนน้ำชามากเกิน แถมหลังๆ มีกากกาแฟที่ดัดจริตชงกินเกือบทุกวันโปะแถมลงไปอีก

ปกติถ้าเป็นที่บ้านก็จะปลูกอยู่ในดิน เวลาขุดก็จะขุดๆ ลงไปข้างๆ กอ แต่นี่มันเต็มกระถางเลยไม่รู้จะขุดยังไง ว่าแล้วก็เล็งๆ เอื้อมมือไปจับมาต้นนึง ลองออกแรงถอน... อึ๊บ! แน่นแฮะ ดึงอีกทีออกแรงอีกนิด ปึ้ด!! ต้นขาดออกมาคามือเลย... สงสัยแค่ต้นเดียวคงถอนไม่ขึ้นก็เลยรวบทั้งกำ 5-6 ต้น แล้วถอน... ยังไม่ออกฮ่ะ สุดท้ายก็ใช้สองมือกับอีกหนึ่งทีน มือจับต้นไว้ 2 กำใหญ่ๆ แล้วเอาทีนยันกระถาง หลุดพล็อกออกมาหน้าตาแบบเนี้ย

ไอ้หยา.. รากแน่นปึ้กเลย ลืมนึกไปน่ะ ว่ามันงอกมีใบมีต้นแน่นขนาดนี้แล้ว รากมันก็คงจะแน่นเอี้ยดเต็มกระถางตามไปด้วย มิน่าล่ะถอนไม่ขึ้นมองไม่เห็นดินเลยแฮะ

พลิกๆ ดู อ๊ะ มีหัวกระชายเหมือนกันนี่หว่า... แทรกอยู่ตรงนั้นตรงนี้ เลยเอามือแกะๆ ดึงๆ อันที่อยู่ริมๆ ท่าทางแงะได้ง่ายหน่อยโดยเฉพาะตรงขอบๆ ก้นกระถาง มีอันใหญ่ๆ โผล่แพลมๆ มา รูปร่างมันก็เบี้ยวๆ บูดๆ ดูพิการหน่อยๆ แฮะ... ^^; พอได้จำนวนที่ต้องการแล้วก็ยกทั้งก้อนเนี่ยยัดลงกระถางตามเดิม เอาไม้กวาดกวาดดินที่ร่วงออกมานิดหน่อยโกยกลับไปใส่กระถาง แล้วรดน้ำตามไปหน่อยเพื่อเป็นการปลอบใจ...

 

 

หัวกระชายที่ได้มาแล้วก็ล้างให้สะอาด... เล็มๆ รากฝอยๆ ขัดสีฉวีวรรณอย่างดี พร้อมเอาไปสับ... โถ... กระชายที่อัดอยู่ในกรอบกระถาง มิอาจแหกคอกออกมาได้ รูปร่างก็เลยงอๆ หักโค้งตามมุมก้นกระถางซะนี่... น่าสงสารจริงจริ๊ง แต่ชีวิตไม่สิ้นก็ต้องดิ้นกันต่อไปเนาะ... ยังอุตส่าห์โตให้หม่ามี๊เอามาปรุงอาหารได้อีก รดด้วยน้ำชาก้นแก้วแท้ๆ... น่ารักจริง...

ทุบๆๆ ซอยๆๆๆ สับๆๆ (ไม่ตำ เพราะไม่มีครกกับสากฮ่ะ) แล้วก็โกยมันลงหม้อ ต้มต่ออีกนิดเป็นอันเสร็จพิธี -/\-

เอวังก็มีด้วยประการฉะนี้.... ลาก่อน ชีวิตในกรอบของกระชาย...

 

 

 

อ้อ... มื้อนี้ก็อร่อยอีกแล้วล่ะจ้ะ... ควักปลาแดดเดียวทอดกรอบ (แน่นอน แช่ตู้เย็นไว้ 2 วันแล้ว) ออกมาอุ่น กินแกงส้มแนมปลาทอดกรอบกับข้าวสวยร้อนๆ ... อา.... XD~~